این پیام را ظاهرا یکی از طلاب به وبلاگ نشریه «خط» فرستاده. حتما متن و جواب آن را بخوانید

«سلام. خسته نباشید.

من که اساسا ضدانقلاب هستم و موضوعا خارج از موضوع بحث شما و انتظارات آقایان، ولی فکر میکنم حق دارم از شما سوال بپرسم با توجه به انبوه ادعایتان در تعهد به آقای خامنه ای؛ به عنوان یک نشریه و با داشتن یک مرکز و انتساب به مدیریت و اتصال به بودجه، چه توجیهی دارید برای اینکه یک ویژه نامه ی ساده را با دوماه تاخیر درآورده اید و در طی دوسال، کلا چهار شماره«دوماه نامه» چاپ کرده اید؟؟ احساس حیف و میل بهتان دست نمیدهد؟ احساس انفعال؟ احساس بی کفایتی؟

یک جوال دوز هم نه، یک سر سنجاق قفلی هم گاهی به خودتان بزنید. به جای این همه روضه خواندن از انفعال و تنبلی حوزه و گیر دادن به بزرگان و کوچکان حوزه. ما که ادعایی نداریم، اصلش قبول نداریم این حرفها را که بخواهیم بهشان متعهد شویم، شما که ادعا دارید و خودتان را صاحب حوزه میدانید و بودجه هم دارید، چه کرده اید؟...»

پاسخ خط

علیکم السلام

ضمن تشکر از احساس مسئولیت و تذکری که داده اید، با توجه به اینکه خود را «طلبه» معرفی کرده اید، چند نکته عرض می شود:

1. خانه طلاب جوان، یک تشکل مستقل طلبگی است و به هیچ نهاد حوزوی و غیر حوزوی وابسته نیست. انتساب به مدیریت و... نسبت نادرستی است.

2.      «با توجه به انبوه ادعای» مان و انبوه کارهای علمی و طلبگی و... بیش از این از دستمان بر نمی آید. خصوصا که باید بار کسانی که «اساسا ضد انقلاب» هستند را هم بکشیم. در حوزه ای که می توان طلبه بود و پای معارف دین نشست و «اساسا ضد انقلاب» بود، حالا حالا ها کار داریم.

3.      ما خود را مبرا از «انفعال» و «بی کفایتی» و ... نمی دانیم. بالاخره وارد میدان شدن و کار کردن، احتمال خطا هم دارد. امیدوارم «در تعهد به آقای خامنه ای»، کم نگذاشته باشیم.

4.      اگر اندک تجربه ای در تولید یک نشریه داشتید، متوجه می شدید انتشار یک «ویژه نامه ساده» چقدر کار دارد.

5.      توجیه ما برای این تاخیر این است که بابت همین چند تا کاغذپاره، تا زمان نوشتن این متن، نزدیک به 30 میلیون تومان بدهکار هستیم که 20 میلیون آن را با چک شخصی قرض گرفته ایم و ما بقی را هم بابت زحمات طراح و تحریریه و ... به صغیر و کبیر بدهکاریم.

6.      ما ادعای «صاحب حوزه» بودن نداریم. اگر اندکی در حوزه بچرخید، بوضوح مدعیان آن را خواهید شناخت.

7.      ما هرگز در نشریه، بنا بر «گیر دادن به بزرگان و کوچکان حوزه» نداشته ایم. و «روضه خواندن از انفعال و تنبلی حوزه» کار ما نیست. ما نگرش ها و فرهنگ های حاکم را نقد کرده ایم و هرگز با هر چیزی که پادگان تربیت سربازان امام عصر (عج) را ناکارآمد کند، سر سازگاری نداریم.

8.      یاد سرمقاله شماره 3 خط افتادم. آنجا به حال امثال شما که «اساسا ضد انقلاب» هستید، غبطه خورده بودم: «خوش به حال آنها که نمی ­فهمند چقدر به آقا نیاز دارند؛ چقدر راحت ­اند آنهایی که برای خدمت به اسلام، می­ توانند تن به راهی غیر از راه رهبری بدهند؛ خوشا آنان که هرچه در متن و حاشیه غور می ­کنند، به امام زمان نزدیک ­تر می­شوند! خوشا آنان­که لزومی در اطاعت از ولی ­امر نمی ­بینند؛ خوشا آنان که از مبانی علمی­ شان در ولایت فقیه، حداکثر رئیس تأمین اجتماعی و کمیته امداد و بهزیستی درمی ­آید؛ خوش به حال آنان­ که دغدغه­ های آقا، فکرشان را مشغول نمی­ کند؛ خوشا آنان که سفر آقا، روال منظم زندگی آنها را به ­هم نمی­ ریزد؛ خوشا آنان که دائم در نمازند»



  • آخرین ویرایش:پنجشنبه 1390/10/22
نظرات()   
   

(این یادداشت در شماره دی ماه ماهنامه زمانه منتشر شد)


تحلیلی از عوامل افزایش اقبال دانشجویان به تحصیل در حوزه

انسان در دوران جوانی و در کشاکش انتخاب‌ های مهم این دوران، در تکاپوی یافتن خویش است. بنابراین وارد عرصه‏ هایی می‏شود و خود و آن عرصه را می‏ آزماید و چه‏ بسا درمی‏ یابد که باید بازگردد و مسیر دیگری برگزیند.

چنین اتفاقی به طور طبیعی در رویش‌ها و ریزش‌های حوزوی و دانشگاهی هم مشاهده می‌شود. بسیار دیده شده است که جوانانی، ابتدا دانشگاه را برای تحصیل انتخاب می‏کنند و پس از مدتی، از تحصیل در آن نهاد منصرف می‌شوند و به سلک حوزویان درمی‏ آیند. البته عکس این مسئله هم صادق است.

اگر به صحنۀ نقل و انتقالات میان حوزه و دانشگاه بنگریم، با پدیدۀ چشمگیری رو به‌ رو می‏شویم و آن، اقبال روزافزون دانشجویان به تحصیل در حوزه‏ های علمیه است؛ پدیده‏ ای که شاید بتوان ادعا کرد مولود یک دهۀ اخیر است و تحلیل‌هایی عمیق‏تر و فراتر از آنچه در ابتدای کلام آمد را می‏طلبد. در این نوشتار، به دنبال یافتن مجموعه عوامل و زمینه‏ هایی هستیم که این مسئله را پدید آورده‏ اند. به راستی روزگار ما چه ویژگی‏های خاصی دارد که به این جریان، دامن زده است؟

 1. گسترش نگرش‌های تمدنی

به برکت نگاه تمدنی امام خمینی(ره) و امتداد و پی‏گیری آن توسط مقام معظم رهبری، امروز گفتمان بازتولید تمدن باشکوه اسلامی در میان جامعۀ نخبگان حوزه و دانشگاه، به دغدغه‏ ای جدی تبدیل شده است. با توجه به جایگاه بی‏ مانند حوزه در فرآیند شکل‏ گیری تمدن اسلامی، دانشجویانی که دل در گرو این آرمان دارند، به طور طبیعی به برقراری ارتباطات نزدیک‌تری با حوزه تمایل پیدا کرده‏ اند و از این رهگذر، زمینۀ جذب بعضی از آنها به حوزه‏ های علمیه فراهم گردیده است.

 2. بسط انقلاب اسلامی و نیاز به حوزه

نهضت تاریخ‏ ساز امام(ره)، مسیر رشد و توسعۀ خود را با سرعت می‏ پیماید و نو به‏ نو، عرصه‏ های جدیدی را در داخل و خارج کشور می‏ گشاید و پیش می‏رود و نیازهای جدیدی را ایجاد می‏کند. در این ماجرا، نگاه دانشجویان آرمان‏خواه و انقلابی، که عرصه را رصد می‏کنند، خواه‏ نا‏خواه باز به سوی حوزه جلب می‏شود و آنها به‏ روشنی درمی‏ یابند که جنس این نیازها به‏ گونه‏ ای است که پاسخ به آنها، در عمیق‏ترین لایه‏ ها، فقط از عهدۀ حوزویان برمی‏ آید. در این اوضاع نیز باز دانشجوی متدین و انقلابی، براساس دغدغه‏ های آرمانی خود، درمی‏ یابد که جایگاه پی‏گیری این نیازها و برآوردن آنها، در وهلۀ نخست، حوزۀ علمیه است.

به راستی بسط نظری و عملی اندیشه‏ های پیشرو امام خمینی، تولید علوم انسانی اسلامی، رهبری و مهندسی فرهنگی جامعۀ امروز، تبلیغ عالمانۀ اسلام امام(ره) در جهان، و ضرورت‏هایی از این دست، غیر از حوزه، در کجا پاسخی درخور خواهند یافت؟

 3. کشف شخصیت حضرت امام(ره) و فهم آرمان‌های ایشان

روزگار ما، در مسیر تکاملی خود، کم‏ کم ظرفیت و آمادگی فهم ابعاد وجودی امام خمینی(ره) و آرمان‌های بلند ایشان را پیدا می‏کند و جامعۀ نخبگان ما، آرام آرام به درجۀ درک کیستی این حکیم و فقیه جامعه‏ پرداز و تاریخ‏ ساز نزدیک می‏شود. همچنین، حوادث زمانه و کارگشایی نگرش ایشان در مشکلات امروز و بلندای آرمان‌های توحیدی ایشان، از جمله مسائلی است که کم‌ کم در حال کشف‌ شدن است.

جذابیت شخصیت ایشان برای جوانان انقلابی را باید در این فضا تحلیل کرد و دانست که این جذابیت، اثر ملموس و انکارناپذیری بر روی افرادی دارد که حوزۀ علمیه را انتخاب می‏کنند؛ زیرا با این نگاه، قدم گذاشتن در مسیر سلوک حوزوی، ره‏ سپردن در همان مسیری است که امام(ره) را ساخت و حضور در همان فضای علمی و معنوی است که ظرفیت دارد کسی مثل ایشان را بسازد.

 4. ویژگی‏های شخصیتی مقام معظم رهبری، زبده‏ترین پرورش‌یافتۀ حوزه

به استناد مشاهدات شخصی و دو نظرسنجی انجام‌شده در حوزه، امروز مقام معظم رهبری در کنار امام خمینی، یکی از شخصیت‌های مهمی است که بیشترین تأثیر را روی طلاب جوان داشته و طلاب، صرف نظر از جایگاه و شخصیت رهبری، ایشان را به‏ دلیل آنکه نمونۀ اعلای یک عالم حوزوی است، الگوی خود می‏دانند؛ عالمی که سنت و مواریث علمی و معنوی حوزه را به خوبی احراز کرده است و در عین حال، یک مصلح و نظریه‏ پرداز دینی و اجتماعی نوگراست که خوب می‏داند چگونه باید به وظیفۀ هویتی روحانیت، یعنی اقامۀ دین، عمل کند.

بی‏ تردید این ارزیابی از ایشان محدود به حوزویان نیست و در تمایل دانشجویان به حوزه، اثری محسوس دارد.

 5. بروز ظرفیت‏های حوزه و علوم حوزوی

حوزة امروز، متناسب با شرایط و مسائل زمانه، جلوه‏ هایی از ظرفیت‌های علمی و اجتماعی خود را به نمایش گذاشته و توانسته است گوشه‏ هایی از توانمندی‏ خود را نشان دهد. این مسئله، بعضی از سوء تفاهم‌ ها نسبت به حوزه را برطرف کرده و یکی دیگر از موانع توجه تحصیل‏ کردگان و نخبگان جامعه به حوزه را از میان برداشته است.

 6. پرورش نیروهای انقلاب اسلامی در حوزه

بیش از سه دهه از انقلاب اسلامی ایران می‏گذرد و اندیشۀ امام خمینی، فرصت‌یافته است تا نمونه‏ هایی از نیروهای مورد نیاز خود را تربیت کند. امتداد آرمان‌ها و اندیشه‌ های امام خمینی در حوزه نیز توانسته است نمونه‏ هایی از روحانیان انقلابی را پرورش دهد. امروز به برکت سال‌ها جهاد در عرصۀ دفاع، علم و فرهنگ، نیروهای زبده‏ ای در حوزه رشد کرده‏ اند که در حضور اجتماعی و تبلیغی خود در جوامع دانشگاهی، برای دانشجویان، مثال‌هایی عینی و انگیزه‏ بخش از حرکت در این مسیر هستند.

 7. توزیع نامتقارن استعدادها

یکی دیگر از عواملی که در اقبال دانشجویان به حوزه بی‏ تأثیر نبوده، توزیع نامتقارن نخبگان و مستعدان جامعه میان حوزه و دانشگاه است. گروهی از دانشجویان، وقتی دلیل بسیاری از بارهای روی‌زمین‌ماندۀ حوزه را در کمبود نیروهای مستعد و توانمند یافتند، ترغیب شدند که وارد حوزه شوند و بخشی از این رسالت را بر دوش کشند.

 8. نگرش‏های اصلاحی و دغدغۀ تحول حوزه

دلیل اقبال گروهی دیگر به حوزه را نیز می‏توان در رویکردهای انتقادی و اصلاحی آنها نسبت به حوزه جست. به هر تقدیر، امروز جامعۀ متدین و به ویژه دلسوزان نظام و انقلاب، انتقاداتی به حوزه دارند و کم‏ کاری‏ هایی را متوجه آن می‏دانند. بازتاب این احساسات در میان گروهی از جوانان انقلابی دانشجو این بوده است که خود، دست به کار شوند و دغدغه‏ های اصلاحی و تحولی خود را در متن حوزه ‏ها و در مقام عضوی از این نهاد، دنبال کنند.


  • آخرین ویرایش:پنجشنبه 1390/10/15
نظرات()   
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات